هوا سرد و شبم خاموش و پر درد است
و من اینجا.......................
خودم تنهای تنها ............
در حصار واژه ها سر در گم و گریان و بی تابم...
می گویم..........................
که فردا اید و من باز زنم لبخند .........
ولی افسوس..............................................
که من هر روز و هر شب با سکوت خویش تنهایم...
تنهایم......................


